Ik heb zin in taart - Giovanna Torrico

Er zijn van die momenten waarop je gewoon zin hebt in taart. Bij de koffie, op een verjaardag of zomaar op een druilerige middag waarop iets lekkers precies is wat je nodig hebt. Ik ben dol op kookboeken die me op ideeën brengen en ervoor zorgen dat ik meteen de keuken in wil duiken. Ik heb zin in taart van Giovanna Torrico klinkt daarom als een boek dat mijn aandacht wel kan vasthouden. Maar is het ook een kookboek dat je er regelmatig bij pakt?

Wat ik zo leuk vind aan een boek over taart bakken, is dat er ontzettend veel mogelijkheden zijn. Je kunt kiezen voor een eenvoudige cake voor bij de koffie, maar ook voor een feestelijke taart waarmee je echt indruk maakt. Het bakken zelf vind ik minstens zo leuk als het resultaat. Ingrediënten afwegen, beslag maken en ondertussen bedenken hoe je de taart straks gaat versieren: het heeft iets gezelligs. En laten we eerlijk zijn, het is moeilijk om niet even te proeven wanneer de keuken zich vult met de geur van versgebakken taart.

Bij een bakboek vind ik het belangrijk dat de recepten duidelijk zijn beschreven. Bakken is nu eenmaal iets nauwkeuriger dan koken. Waar je bij een pastagerecht vaak nog wat kunt improviseren, kan een verkeerde verhouding bij een taart behoorlijk veel verschil maken. Daarom hoop ik bij een boek als dit op heldere instructies, goed uitgelegde technieken en recepten die ook voor thuisbakkers haalbaar zijn. Je wilt natuurlijk niet halverwege ontdekken dat je iets over het hoofd hebt gezien.

Daarnaast vind ik de afwisseling belangrijk. Een kookboek met alleen ingewikkelde feesttaarten zou voor mij minder geschikt zijn voor dagelijks gebruik. Ik vind het juist fijn als er ook recepten in staan die je zonder een speciale gelegenheid kunt maken. Een eenvoudige taart voor het weekend is minstens zo welkom als een indrukwekkend baksel voor een verjaardag. Het zou mooi zijn als het boek zowel beginnende bakkers als mensen met wat meer ervaring weet te inspireren.

Wat ik bij bakboeken ook altijd prettig vind, is wanneer ze je aanmoedigen om zelf creatief te worden. Natuurlijk wil je een recept eerst goed kunnen volgen, maar daarna is het leuk om eens een andere smaakcombinatie te proberen of de taart op je eigen manier af te werken. Met verschillende toppings, fruit of een andere vulling kun je vaak al een heel eigen resultaat creëren. Zo wordt een recept niet iets wat je maar één keer maakt, maar een basis waar je vaker op kunt terugvallen.

Toch hoeft een taart er voor mij niet altijd perfect uit te zien. Op foto’s in kookboeken ziet alles er vaak prachtig uit, maar thuis kan het resultaat best eens anders uitpakken. Een taart die iets scheef is of waarvan de versiering niet helemaal lukt, kan nog steeds heerlijk smaken. Juist daarom vind ik het belangrijk dat een bakboek niet alleen inspireert met mooie beelden, maar ook praktische aanwijzingen geeft waarmee je daadwerkelijk aan de slag kunt.

Ik heb zin in taart van Giovanna Torrico spreekt me vooral aan door het onderwerp: taart bakken blijft iets waar je veel kanten mee op kunt. Wel hangt voor mij de uiteindelijke waarde van het boek af van de recepten zelf. Zijn ze duidelijk, zijn de ingrediënten goed verkrijgbaar en zijn de resultaten de moeite waard om opnieuw te maken? Dat zijn vragen die bepalen of een bakboek een vaste plek in de keuken verdient.

Voor iedereen die graag bakt of op zoek is naar nieuwe inspiratie voor zoete lekkernijen, is dit een titel om eens nader te bekijken. Ik zou vooral op zoek gaan naar recepten die passen bij mijn eigen smaak en die ik zonder al te veel gedoe thuis kan maken. Want uiteindelijk draait het bij taart bakken niet alleen om een mooi eindresultaat, maar vooral om het plezier van zelf iets lekkers maken en dat delen met anderen.

Uitgeverij: Veltman Uitgevers

Taal: Nederlands

Recensie: Marco Louter